Wczoraj t.j. 6 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w sprawie o sygn. akt II FPS 3/17 wypowiedział się w sprawie możliwości prowadzenia postępowania podatkowego i orzekania o wysokości straty.
Zdaniem NSA „W świetle art. 24 w zw. z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy, w którym została ona poniesiona, w sytuacji gdy upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok.”
Uchwała odpowiada na pytanie jak liczyć 5 lat, w przypadku rozliczania straty. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, poniesiona strata może być odliczona od dochodu przez pięć kolejno następujących po sobie lat, nie więcej niż 50% w jednym roku.
Problem dotyczył tego, jak liczyć pięć lat, czy od końca roku, w którym podatnik odlicza stratę od dochodu czy też liczy się termin przedawnienia zobowiązania za rok, w którym strata została poniesiona.
Za pierwszą opcją opowiadał się fiskus, i tu termin przedawnienia wynosił praktycznie aż 10 lat a za drugą podatnicy, którzy uważali że jest to 5-letni okres.
NSA stanął po stronie podatników i uznał, że nie można prowadzić postępowania w sprawie straty po przedawnieniu zobowiązania za rok, w którym ta strata została poniesiona.
Uchwała ta oznacza, że podatnicy którzy osiągnęli stratę za dany rok podatkowy nie muszą już przechowywać dokumentów przez 10 lat!\
Violetta Wełnicka
Doradca Podatkowy