Sprzedaż na portalach aukcyjnych może być uznana za działalność gospodarczą

Jak podaje Dziennik Gazeta Prawna, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z dnia 13 sierpnia 2014 r. (sygn. II FSK 1893/12, II FSK 1894/12 oraz II FSK 1895/12), stwierdził, iż Podatnik nie może twierdzić, że sprzedaje rzeczy osobiste, jeżeli w ciągu trzech lat dokonał ponad 1600 transakcji.

NSA w ustnym uzasadnieniu wyroku, stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie liczba transakcji wskazywała na to, że Podatniczka prowadziła swoją działalność w sposób zorganizowany i ciągły. Nie była to więc działalność osobista. Zdaniem sądu również to, że odzież dziecięca, którą sprzedawała, miała była przeznaczona dla dzieci starszych niż córka Podatniczki, wskazuje, że nie były to rzeczy prywatne.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że Podatniczka nie była w stanie przedstawić żadnych dokumentów dotyczących zakupu towarów i nie potrafiła określić wysokości poniesionych wydatków, w związku z tym organy podatkowe nie mogły inaczej ustalić wysokości osiągniętego przez nią dochodu.

Wyrok NSA wskazuje na to, iż organy podatkowe będą jeszcze uważniej przyglądać się wszelkim transakcjom dokonywanym za pośrednictwem portali aukcyjnych.
 

 

Paweł Wysiński

Konsultant Podatkowy w Kancelarii

Niekorzystna uchwała Sądu Najwyższego dla firm transportowych

Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów wydał 12 czerwca 2014 r. uchwałę (sygn. akt II PZP 1/14), w której stwierdził, że kierowcy tira na trasie międzynarodowej, który spędził noc na leżance w kabinie należy się ryczałt w wysokości minimum 25% limitu hotelowego określonego w przepisach dla poszczególnych państw.

Zdaniem Sądu „stworzenie kierowcy przez pracodawcę możliwości spędzania nocy i snu w kabinie samochodu nie oznacza zapewnienia pracownikowi bezpłatnego noclegu w pojęciu 9 ust. 4 rozporządzenia” Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Powyższa uchwała oznacza, ze kierowcy będącemu w trasie międzynarodowej należy się zapewnienie bezpłatnego noclegu lub zwrot kosztów hotelu, przy czym za zapewnienie noclegu nie uważa się możliwości spędzenia przez kierowcę nocy na leżance wstawionej do szoferki – w takim wypadku pracodawca musi wypłacić swojemu kierowcy ryczałt odpowiadający minimum 25% kwoty limitu hotelowego określonego dla danego kraju.

Kierowcy mają zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego prawo składać wnioski o wypłatę zaległych ryczałtów i ich wyrównanie do minimalnych standardów za 3 lata wstecz wraz z odsetkami.

Roszczenia kierowców firm transportowych to nie tylko koszt ryczałtu i ewentualnych odsetek ale także koszty procesu sądowego i spór z pracownikiem.

Łatwo przewidzieć, że dla wielu przedsiębiorstw transportowych uchwała może oznaczać co najmniej spore obciążenie dla budżetu i zaburzenie płynności finansowej a nawet upadłość.

Michał Wozikowski

Menedżer w Kancelarii

Kara za brak wydania paragonu z kasy fiskalnej

W ostatnich tygodniach wyraźnie widać narastające kontrole ze strony organów podatkowych w zakresie wydawania przez przedsiębiorców paragonów z kas fiskalnych. Pracownicy organów podatkowych kontrolują zarówno całoroczne punkty handlowe, jak i te sezonowe, które funkcjonują tylko i wyłącznie w sezonie turystycznym.

Należy przypomnieć, iż każdy przedsiębiorca posiadający kasę fiskalną jest zobowiązany do wydania klientowi dowodu zakupu w postaci paragonu fiskalnego.

Dokonanie sprzedaży przez przedsiębiorce z pominięciem kasy fiskalnej, stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny do 180 stawek dziennych. Taka sama odpowiedzialność ciąży na osobie, która nie wyda paragonu. Najniższa stawka dzienna to 56 zł a najwyższa 22 400 zł. O wysokości stawki decyduje sąd.

Jednak tak surowej odpowiedzialności można się spodziewać tylko w wyjątkowych sytuacjach, na przykład, gdy przedsiębiorca w ogóle nie posiada kasy fiskalnej, choć jest do tego zobowiązany, albo jej stale nie używa. W przypadkach pojedynczej sprzedaży z pominięciem kasy należy uznać, iż taki czyn stanowi wykroczenie skarbowe.

Kara grzywny za wykroczenie skarbowe wynosi od 168 zł do 33 600 złotych. Zazwyczaj jednak takie sprawy kończą się wystawieniem mandatu. Osoby, które decydują się na sprzedaż z pominięciem kasy fiskalnej muszą liczyć się z koniecznością zapłacenia mandatu w przedziale od 168 zł do 3 360 zł.

 

 

Paweł Wysiński
Konsultant Podatkowy

TK wypowie się w sprawie podatku od odchodów ze źródeł nieujawnionych

W dniu 29 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie odpowie na połączone pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim czy art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujący od 2007 r. jest zgodny z przepisami Konstytucji.

Jeżeli stanowisko Trybunału, będzie takie samo jak w wyroku z 18 lipca 2013 r. o sygn. SK 18/09, w którym to Trybunał uznał, że art. 20 ust. ust. 3 w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006 jest niezgodny z Konstytucją to dla podatników, którzy mieli lub jeszcze mają kłopoty z podatkiem od dochodów ze źródeł nieujawnionych otworzy się możliwość odzyskania zapłaconego podatku lub też nie płacenia go wcale.
 

Violetta Wełnicka

Doradca Podatkowy

Orzeczenie Trybunału w sprawie opodatkowania świadczeń otrzymanych przez pracownika

Wczoraj (8 lipca) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2-2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumiane w ten sposób, że „inne nieodpłatne świadczenie” oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika, są zgodne z art. 2 w związku z art. 217 konstytucji.

Trybunał podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód po warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków.

Uczestnictwo w imprezie integracyjnej nie jest jednak przychodem podatnika. Zdaniem Trybunału ważne jest bowiem, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Dla niektórych pracowników uczestnictwo może być traktowane jako uciążliwy obowiązek poza godzinami pracy, a u pracowników dobrowolnie uczestniczących w imprezie integracyjnej nie pojawi się korzyść w postaci zaoszczędzenia wydatku.

Dlatego – według TK – nie może być przychodem uczestnictwo np. w imprezie integracyjnej, szkoleniach i kursokonferencjach organizowanych przez pracodawcę. Przychód opodatkowany będą jednak stanowić np. wykupione przez pracodawcę abonamenty medyczne.

 

Violetta Wełnicka

Doradca Podatkowy

Newsletter


Bądź na bieżąco